Garment Industry Productivity Center - Cambodia

តាមរយះការសិក្សារបស់ មជ្ឈមណ្ឌលឧស្សាហកម្មដើម្បីបង្កើនលទ្ធភាពផលិតសំលៀកបំពាក់ (GIPC) បានអះអាងថា  ភាពប្រកួតប្រជែងនៃឧស្សាហកម្មកម្ពុជា គឹត្រូវបានប្រណាំងប្រជែង ដោយគុណតំលៃនៃ ខ្សែចង្វាក់ខ្លីមួយ មានត្រឹមតែ ២៥%ប៉ុណ្ណោះ នៃ តំលៃ FOB របស់ប្រភេទសំលៀកបំពាក់ដែលមាន ប្រភពនៅប្រទេសកម្ពុជា ។ រោងចក្រនានា មានភាពបត់បែនតិចតួចណាស់ ក្នុងការឈានទៅរកការប្រកួតប្រជែងជាមួយនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មានតែថ្លៃកំលាំងពលកម្ម, ពាណិជ្ជកម្ម និង ថ្លៃដឹកជញ្ជូនប៉ុណ្ណោះ ដែលនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រុមហ៊ុន ហើយអ្វីទាំងអស់នោះ គឺវាមិនមែនងាយស្រួលក្នុងការធ្វើឱ្យថ្លៃចុះទាបនោះទេ ។

លើសពីនេះទៅទៀត, ការសិក្សាបានបង្ហាញឃើញថា កម្មករកម្ពុជា មានទំលាប់ក្នុងការធ្វើការច្រើនម៉ោងដើម្បីទទួលបានកំរៃ ជាជាងគិតអំពីលទ្ធផល ។ នៅឆ្នាំ ១៩៩៨, លោក សេដ្ឋវិទូ Edward Packer បានរាយការណ៍ថា មានប្រទេសជាច្រើនដែលមានបរិយាកាសស្រដៀងគ្នាដែលកម្មករ មានអាម្មរណ៍ថា ពួកគេមិនមានឱកាស នឹងឡើងឋានៈ ។  ( ការអភិវឌ្ឍន៍ផលិតភាព, បច្ចេកទេស និងឧស្សាហកម្ម ៖ ករណីសិក្សាក្នុងវាយនភណ្ឌ, ធនាគារពិភពលោក នៅ Washington, DC) ។ លទ្ធផលគឺ ការធ្វើការលើសម៉ោងយ៉ាងច្រើន, ប្រាក់កំរៃទាប, ថ្លៃថេរ, និង ការខំពុះពាររបស់ឧស្សាហកម្ម ដើម្បីឆ្លើយតបឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព ទៅនឹងតំលៃប្រកួតប្រជែង ។ 

តើធ្វើយ៉ាងណាដើម្បី ឱ្យកម្ពុជាអាចបង្កើនភាពប្រកួតប្រជែងរបស់ខ្លួនបាន ? គុណប្រយោជន៍នៃចង្វាក់ផលិត ដ៏វែងមួយរួមមាន រោងចក្រក្រណាត់ និងវត្ថុធាតុដើមផ្សេងៗទៀត ដែលត្រូវចំណាយពេលវេលា និង ការវិនិយោគ ហើយនឹងមិនមែនទទួលបានផលឆាប់រហ័សនោះទេ ។ ប្រសិនបើមាន ការបញ្ជាទិញពីីសហរដ្ឋអាមេរិក វាមិនអាចរំពឹងទុកថានិឹងបានបញ្ចប់យ៉ាងតិច ២ឆ្នាំនោះទេ ។  លោក  Minor បានមានអនុសាសន៍ចំៗយ៉ាងដូច្នោះ។

• ការធ្វើឱ្យមានភាពប្រសើរឡើងនូវជំនាញ ៖
រដ្ឋាភិបាល បានប្ដេជ្ញាធ្វើការអភិវឌ្ឍន៍ទៅលើកំលាំងពលកម្ម, ហើយឧស្សាហកម្មផ្គត់ផ្គង់ សំរាប់ការបណ្ដុះបណ្ដាលវិជា្ជជីវៈ រោងចក្រនានាបណ្ដុះបណ្ដាលនិយោជិក និងការអនុវត្ដន៍វិធីសាស្ដ្រធ្វើអោយ មានភាពប្រសើរឡើង ហើយការសំខាន់ជាងនេះទៅទៀត គឺមានការ គាំទ្រពី សហជីពកម្មករ ទៅលើការបង្កើន មុខជំនាញទាំងឡាយណាដែលចាំបាច់ ។

• បង្កើនសមត្ថភាពប្រើប្រាស់ធនធានដើម្បីធ្វើឱ្យចំណាយថេរជាមធ្យមមានកំរិតទាប
រោងចក្រមួយដែលមិនអាចផលិតអស់ពីសមត្ថភាព នឹងធ្វើអោយថ្លៃដើមជាមធ្យមកើនឡើង ដូចជា ការចំណាយទៅលើ ថ្លៃជួលអាគារ អគ្គិសនី បុគ្គលិក និង ការគ្រប់គ្រង ទាំងអស់នេះ គឺ វាគ្របដណ្ដប់ទៅលើ សំលៀកបំពាក់មួយចំនួន និង ធ្វើឱ្យថ្លៃក្នុងមួយឯកតាកើនឡើង ។ រាជរដ្ឋាភិបាលអាចផ្សព្វផ្សាយ ពីការប្រើប្រាស់ សមត្ថភាពពេញលេញតាមរយះច្បាប់ការងារល្អ និង យុទ្ធសាស្ដ្រនៃការរក្សាទិន្នផលល្អ ។  ឧស្សាហកម្ម អាចជួយ ជំរុញថ្នាក់គ្រប់គ្រង តភ្ជាប់រវាង ចំនូល ទៅនិង ផលិតភាព ។

រោងចក្រទាំងអស់ត្រូវតែទទួលយកនូវការអនុវត្ដន៏ការគ្រប់គ្រងដែលទំនើបដើម្បីទទួលបាននូវទិន្ន្ធផលអតិបរមា ហើយ ពលករត្រូវតែមានការទទួលខុសត្រូវក្នុងការចរចារ និងធ្វើកូតកម្មជាជំរើសចុងក្រោយ ។ សហជីពកម្មករទាំងអស់ត្រូវចូលរួមចំណែកដោយជំរុញលើកទឹកចិត្ដលើការទូទាត់រង្វាន់លើលទ្ធផលការងារ និង ការជៀសវាងការឈប់ធ្វើការងារ ។

គោលនយោបាយទាំងអស់នេះ គឺមិនមែនអនុវតន្ដ៍ តែក្នុងរយះពេលខ្លីនោះទេ ប៉ន្ដែរោងចក្រមួយដែលប្ដេជ្ញា អភិវឌ្ឍន៏កម្មវិធីមួយ អាចឃើញផលិតភាពមានការកើនឡើងក្នុងអំឡុងពេល ប៉ុន្មានខែនេះ ។

Open file :  Value Chain Analysis of Cambodia's Apparel Industry-English (639.9 KB)